Borderline, een wisselend beeld ,

Sinds enige tijd is er een diagnose in opkomst die steeds vaker gebruikt wordt: borderline. Diagnostische etiketten zijn onderhevig aan het groeien van kennis, maar ook aan modes. Zo ook de diagnose 'borderline'. Oorspronkelijk was het een van de diagnoses binnen het autisme-spectrum. Omdat autisme een problematiek is die samenhangt met een meer ‘mannelijke’ hersenstructuur, waren er meer jongens dan meisjes met deze problematiek. Inmiddels heeft de diagnose een fundamentele metamorfose ondergaan en zijn de oorspronkelijke kenmerken nauwelijks meer terug te vinden. Het is nu de naam voor een problematiek waarbij wisselende heftige stemmingen een belangrijke rol spelen en er zijn beduidend meer vrouwen dan mannen met deze problematiek.

De diagnose borderline is vooral in opkomst gekomen nadat de diagnose MPS (Multiple Persoonlijkheidsstoornis) die later DIS (Dissociatieve IdentiteitsStoornis) genoemd werd een slechte naam kreeg. Deze diagnose bleek een groot aantal foutmeldingen op te roepen. De problematiek die aan de diagnose ten grondslag lag, was echter niet verdwenen en de noodzaak van een nieuwe diagnose deed zich voor.

Van hysterie tot borderline

De naam borderline (wat betekent grens) was gekozen op grond van het feit dat er zowel neurotische (niet mét de werkelijkheid kunnen leven) alsook psychotische (niet ìn de werkelijkheid kunnen leven) kenmerken aanwezig zijn. Neurotisch betekent dat de dingen van het leven niet worden verdragen. Een neuroticus kan niet accepteren dat zijn of haar leven verloopt zoals het verloopt en voelt zich het slachtoffer van de omstandigheden. Een neuroticus kan slecht zijn of haar eigen rol in de levensloop accepteren, maar ook -en vooral- het toeval. Hierdoor loopt de neuroticus het risico niet uit de slachtofferrol te kunnen komen. Iemand die psychotisch is daarentegen, ervaart dingen die er niet zijn; hoort dingen die niet gezegd worden, ziet, voelt of ruikt dingen die er niet zijn. Het lijkt een beetje op een overvolle winkelstraat waar mensen lopen die elkaar steeds aanstoten zonder dat dit de bedoeling is. In de hersenen van de psychoticus worden als het ware allerlei cellen geprikkeld op zodanige wijze dat het een echte gebeurtenis lijkt, die buiten de persoon plaatsvindt. Een gedachte lijkt daardoor plotseling een echt gehoorde uitspraak te zijn die door iemand gezegd wordt. Een gedachtenbeeld wordt ervaren als iets wat je echt ziet.
Bij de borderlineproblematiek spelen beide elementen een rol, vandaar de naam. In het huidige gebruik van de diagnose borderline spelen echter andere elementen een belangrijke rol, zoals waarschijnlijk een hormonaal heftige aanleg en een diepgewortelde behoefte aan aandacht.

De problematiek heeft altijd bestaan en heeft steeds een andere naam gekregen, omdat het iedere keer andere vormen aanneemt. Van wisselende persoonlijkheden naar wisselende stemmingen; van flauwvallen tot dissociatie. De problematiek waar we bij borderline mee te maken hebben, is er dus altijd geweest. In het begin van deze eeuw was de naam ‘hysterie’ gebruikelijk, later de theatrale persoonlijkheid en niet zo lang geleden de dissociatieve persoonlijkheid. De naam hysterie is een scheldwoord geworden die geen eer meer doet aan de serieuze problematiek die eraan ten grondslag ligt.

De aandachthuishouding

Wat is de problematiek van veel van de mensen die onder de diagnose borderline worden geplaatst, nu in feite. Persoonlijk ben ik niet erg gelukkig met dit etiket en zou ik bij een belangrijk deel van de borderlinepatiënten liever spreken van een stoornis in de aandachthuishouding. Als kenmerken worden genoemd: een grote angst in de steek gelaten te worden; plotseling en heftig wisselende stemmingen; een gevoel van innerlijke leegte; impulsiviteit; vaak zelfverwonding; en alcohol- of druggebruik.
Er zijn beduidend vaker vrouwen dan mannen die deze problematiek hebben. De borderline wordt over het algemeen duidelijk vanaf de puberteit, die dan erg heftig kan worden. Veel van de vrouwen die de diagnose borderline krijgen, zijn vrouwen die in hun jeugd seksueel misbruikt zijn, mishandeld of een weinig veilig opvoedingsklimaat hebben meegemaakt.

We gaan er bij deze problematiek vanuit dat er een kwestie is van aanleg (bijvoorbeeld heeft impulsiviteit een belangrijke aanlegcomponent en is van jongs af aan aanwezig) en factoren in de levensgeschiedenis.
Ik zou liever spreken over een problematiek van een verstoorde aandachthuishouding. Opvallend aan hysterie, MPS, DIS, de theatrale persoonlijkheid en nu borderline is dat ze op een afwijkende manier aandacht vragen en het uitgangspunt lijken te hanteren dat er óf geen aandacht gegeven zal worden óf dat de aandacht niet ‘verdiend’ is. Dat laatste is niet zo vreemd als men bedenkt dat het vragen om aandacht en het onderwerp waarover aandacht gevraagd wordt niet goed op elkaar zijn afgestemd. Het rechtstreeks aandacht vragen voor datgene wat er daadwerkelijk aan de hand is, gebeurt weinig of voldoet niet. Hiervoor zijn verschillende oorzaken. Bij seksueel misbruikte vrouwen is het bijvoorbeeld erg moeilijk om met hun echte verhaal naar buiten te komen. Soms vertellen ze het verhaal met een andere dader of komen ze met een totaal andere problematiek. Veel meisjes kunnen een zware puberteit doormaken omdat ze moeite hebben om gehoor te krijgen voor hun ware verhaal van seksueel misbruik. Een andere reden voor de afwijkende vorm van aandacht vragen is dat het onderwerp bij henzelf bijvoorbeeld heftige emoties oproept en krachtige schuldgevoelens, maar bij anderen niet als zodanig herkend wordt. Een jonge vrouw die abortus liet plegen toen ze achttien was, kon niet met haar buitensporig sterke schuldgevoelens hierover terecht en vertelde het verhaal dat ze een kind had gekregen dat ze vermoord had toen het anderhalf jaar was. Dit laatste was voor haar gevoel meer in overeenstemming met haar heftige schuldgevoelens dan de abortus die een werkelijkheid was die voor haar onverdraaglijk was

De aandacht die ze krijgen als ze een onterecht onderwerp naar voren brengen, werkt dus niet troostend en verhoogt hoogstens de zelfhaat die ze ervaren. Ze voelen zich slecht en oneerlijk en door een laag zelfvertrouwen wordt het nog moeilijker om aandacht te vragen. Veel van de mensen met borderline zijn misschien minder gebaat bij dit etiket omdat hiermee schijnproblemen tot echte gemaakt worden. De aandacht wordt daarmee afgeleid van de onderliggende soms, veel onschuldiger problematiek als een te sterke behoefte aan aandacht.

Zelfhaat

In het vragen om aandacht op ‘onterechte’ onderwerpen groeit de zelfhaat. Het wordt steeds moeilijker om zichzelf te zijn, omdat het aantal mensen en situaties die op een verkeerd been gezet zijn toeneemt. De borderliner dreigt dan ook steeds harder vast te lopen. De zelfhaat die groeit, maakt het contact met de omgeving steeds moeizamer, terwijl hij of zij diezelfde omgeving juist zo hard nodig heeft. In een dergelijke situatie kan zelfbeschadiging of een zelfdodingspoging een uitweg lijken te bieden. De zelfbeschadiging – vaak snijden in armen – kan een opgelucht gevoel opleveren. Ten eerste omdat het een vorm van boetedoening is, een straf voor het problematische gedrag waar de ‘borderliner’ zelf ook last van heeft en de soms onterechte verhalen die hij of zij vertelt. Ten tweede is de zelfbeschadiging een mogelijkheid pijn te voelen die in plaats van de schijnpijn komt.

Het is heel moeilijk te onderkennen en te begrijpen dat de roep om aandacht terecht is. Ook voor degene met een stoornis in de aandachthuishouding, lees borderline, is het onbegrijpelijk dat hij of zij een dergelijk problematisch en vaak oneerlijk gedrag vertoont. Het is vaak voor de persoon zelf vreemd dat een onderwerp dat bij een ander zo weinig emoties oproept bij hem of haar zoveel oproept, maar een andere lichaam roept nu eenmaal ook een andere manier van omgaan met emoties en met gebeurtenissen op.

De hormonen van een fel lichaam

Wat is er aan de hand? Om te beginnen waarschijnlijk een fel reagerende hormonale structuur, waardoor grote wisselingen in gemoedstoestanden ontstaan. Ieder gevoel wordt als het ware via een vergrootglas ervaren. Dit wordt versterkt in de puberteit en komt vooral bij meisjes voor omdat de menstruele cyclus zelf al voor schommelingen in hormonen zorgt. In de cyclus is er een periode van een wat vrolijker gemoedstoestand, de tijd rond de ovulatie, en een periode met meer depressieve en agressieve gevoelens, de tijd rond de menstruatie. Een zeer felle menstruele cyclus kan betekenen dat iemand borderlineproblematiek gaat vertonen. Sterk wisselende stemmingen komt echter ook voor bij iemand met een bipolaire stoornis (manisch-depressief). Bij de laatste is echter alleen tijdens de manie of de depressie sprake van een verstoorde gemoedstoestand, tussen die perioden is het gevoelsleven van de persoon normaal.

Het is ook mogelijk dat een wat moeilijke puberteit onterecht aangezien wordt voor een borderline problematiek. Dit is een probleem omdat daarmee gedragspatronen tussen mensen kunnen ontstaan die na de puberteit niet meer zo gemakkelijk veranderen. Een relativerende houding, niet te snel ongerust en in paniek raken, is daarom belangrijk. Het is nodig om serieus naar het probleemgedrag kijken. Het is bijvoorbeeld de vraag of het probleemgedrag er altijd is geweest en slechts versterkt is, of dat het op een bepaald moment is ontstaan. Dit laatste kan een aanwijzing zijn voor een reactie op een situatie of gebeurtenis in plaats van een borderlineproblematiek. Het is dan zaak om te kijken of de oorzaak van het probleem opgespoord kan worden. De diagnose ‘borderline’ heeft zich inmiddels ontwikkeld als een soort ‘vuilnisbak van de psychiatrie’. Vele verschillende problemen worden onder dit etiket ondergebracht, waaronder ernstige psychotische stoornissen alsook hechtingsproblemen, maar vooral stoornissen in de aandachthuishouding.

De schreeuw om aandacht

De meeste mensen met de diagnose borderline zijn in feite met een grote schreeuw voor aandacht bezig en proberen deze aandacht op een niet altijd even goede manier te veroveren. Grote leugenachtige verhalen kunnen de omgeving tot wanhoop en uiteindelijk tot een afstandelijke houding brengen, waardoor de borderliner zich alleen maar ongelukkiger voelt. Het is noodzakelijk om te laten voelen dat men de persoon niet wil laten vallen, ook als men het gedrag niet altijd kan tolereren. Het verschil maken tussen gedrag en persoon is zeker voor de borderliner van het grootse belang.

Met name moeders binnen de jeugdhulpverlening hebben vaak te maken met deze problematiek. Naast hun ‘felle’ lichaam, heeft hun geschiedenis van een onveilige opvoeding met een onveilige hechting, ervoor gezorgd dat ze niet goed weten hoe ze aandacht moeten vragen op een positieve manier. Hun hormonale conditie gekoppeld aan hun geschiedenis geeft hen een gevoel van leegte die door bevestiging van de omgeving gevuld zou moeten worden met positieve aandacht. Dit is voor de omgeving niet haalbaar en zo lopen ze vast, ook in het vormen van duurzame relaties. Hun nood wordt niet gelenigd, zoals ze vaak hopen, door het kind dat geboren wordt. Het kind loopt daardoor het risico uithuisgeplaatst te worden en in het gunstigste geval in een pleeggezin terecht te komen. De vicieuze cirkel herhaalt zich wanneer dit pleegkind met een dergelijke geschiedenis ook de hormonale aanleg van de moeder heeft geërfd.

Voor het pleeggezin is vervolgens het probleem dat ze de geschiedenis van het kind onvoldoende kennen en zo het vreemde gedrag niet altijd kunnen plaatsen en het, soms ten onrechte, wijten aan de levensloop van het kind in plaats van aan de aanleg. Het begrijpen van het kind wordt moeilijker naarmate de pleegouders minder de jonge jaren van het kind hebben meegemaakt. Zeker tijdens de puberteit komen pleegouders dan voor een vreselijk moeilijke en angstige taak te staan. Vanuit haar of zijn nood zal het kind zich soms zeer manipulatief opstellen om de gewenste aandacht te verkrijgen en tegelijk niet echte relaties met de pleegouders en leden van het gezin aan kunnen gaan. Een kind dat echter voor of na de puberteit deze verschijnselen niet vertoont, laat zien dat er niet de borderlineproblematiek speelt, maar andere onderwerpen.

Cognitieve therapie

De hulp aan kinderen en volwassenen met een stoornis in de aandachthuishouding, lees vaak borderline genoemd, is in eerste instantie het met engelengeduld opbouwen en vasthouden van de relatie. Het is zaak om het kind te laten weten dat het gedrag afgewezen kan worden, maar de persoon niet. De grens naar het gedrag stellen is noodzakelijk en ook helpend. Het kind moet ervaren dat het aandacht en liefde krijgt voor wie het echt is. Iedere gelegenheid die zich op dat gebied voordoet, moet als het ware benut worden. Daarnaast moet men zich realiseren dat dit kind kampt met felle emoties en meer steun en aandacht nodig heeft dan het gemiddelde kind. De vraag om bevestiging lijkt onuitputtelijk en moet toch steeds beantwoord worden. Het is belangrijk dat het kind ook zelf leert herkennen dat de emoties vanuit het lichaam buiten proporties worden gestuurd.

Het kind met een stoornis in de aandachthuishouding heeft verstoorde ideeën over zichzelf en de relatie tot de omgeving. Ze denken vaak zwart-wit, generaliseren en absoluteren vaak. Het hebben van verstoorde denkbeelden (cognities) betekent dat ze veel baat kunnen hebben bij cognitieve gedragstherapieën (de moderne vorm van gedragstherapie, waarbij gedachtenkronkels aangevallen worden) wanneer deze uitgevoerd worden op basis van een vertrouwensrelatie en op basis van warmte.

Hooggevoeligheid

 

Hooggevoeligheid is heel gevoelig zijn. Veel mensen zijn hooggevoelig zonder dat ze het weten. Velen zullen zichzelf dan ook na het lezen van deze pagina herkennen als HSP’er, Highly Sensetive Person, hooggevoelig persoon.

Hooggevoelige mensen zijn gevoeliger dan de gemiddelde mens. Hun zintuiglijke waarnemingen zijn gevoeliger. Ze nemen meer waar, voelen meer intens en kunnen veelal minder aan dan de gemiddelde mens. Drukte, lawaai, lichtflitsen, veel mensen om je heen en stress worden over het algemeen slechter verdragen.

Een HSP’er heeft extra tijd nodig om weer op krachten te komen en trekt zich daarom graag terug op een rustig plekje. Als dit niet gebeurt kan burn-out, chronische vermoeidheid of fibromyalgie het gevolg zijn.

Hooggevoeligheid is veelal aangeboren. Veel HSP’ers voelen zich van kinds af aan anders dan anderen. Ze kunnen vaak wat moeilijker meekomen omdat ze tijd nodig hebben om dingen te verwerken. Vaak zijn ze wat trager en gaan dieper in op dingen.

Een hooggevoelig persoon is emotioneel zeer gevoelig. Dit is het struikelblok voor de meeste hsp'ers.

Als iemand een kamer binnen komt waar twee mensen net ruzie hebben gemaakt voelt de nieuw binnengekomen persoon gewoon aan dat er iets mis was. In zo’n geval voelen de meeste mensen het "aan hun water" dat er iets mis is ook al doen de personen die ruzie hebben (gehad) normaal en laten niets merken.Dit is een energetisch gebeuren.

Hooggevoeligheid heeft hier mee te maken.Dit heeft bepaalde gevolgen zoals:

• Stemmingen van anderen aanvoelen en er niet bewust van zijn. Het gevolg kan zijn dat een hsp'er zomaar een stemmingswisseling kan krijgen. Stemmingswisselingen zonder oorzaak. Zolang iemand niet weet wat er aan de hand is zal die persoon het niet herkennen en denken dat hij/zij last heeft van wisselende stemmingen of zelfs een depressie.

• Doodmoe worden van een bepaalde persoon of van winkelen. HSP’ers laten hun energie makkelijk aftappen door andere mensen. Dit is veelal een onbewust gebeuren.

• In een groep je niet op je gemak voelen omdat de "sfeer" niet goed is. Als een groep mensen bij elkaar is, is er veelal ook een grote mate van onzekerheid, gespannenheid, ongemak en ga maar door aanwezig bij veel mensen. Een hooggevoelig persoon neemt dat vaak onbewust waar. Het gevolg is dat een HSP’er niet snel een groepsmens is. Isolement kan het gevolg zijn.

In het draadloze tijdperk waarin iedereen gebruik maakt van het gemak van bijv. gebeld te kunnen worden waar je ook bent, dect telefoons, draadloos internet enz. komt het steeds meer voor dat mensen hypergevoelig worden/zijn voor de straling. Aanstellen wordt vaak gezegd. Er zijn onderzoeken die aantonen dat straling wel degelijk een negatieve invloed op het lichaam kan hebben. Heel vervelend als je er last van hebt want waar kan je verblijven waar je geen straling om je heen hebt.

Als je het overduidelijk voelt is dat vervelend, maar wel helder.

Als je er wel van uit balans raakt maar je er niet van bewust bent is dat eigenlijk ook vervelend omdat je leven zo bijzonder negatief wordt beïnvloed.

Dan heb ik het nog niet over de bedreiging van de gezondheid met bijv. een verhoogde kans op hersentumoren door de draadloze telefoons.

Zoek op internet maar eens naar de wetenschappelijk bewezen nadelen van draadloze apparatuur voor de gezondheid
Hooggevoelige mensen hebben vaker last van de straling dan anderen.

fibromyalgie

Wat is Fibromyalgie?

Fibromyalgie betekent letterlijk: pijn in bindweefsel en spieren. Fibromyalgie wordt ook wel weke delen reuma genoemd. Het komt voor bij ongeveer twee op de honderd volwassenen, vooral bij vrouwen.

Fibromyalgie is een chronisch pijnsyndroom bestaande uit algemene spierpijn en spierstijfheid gepaard gaande met (soms extreme) vermoeidheid, slaapstoornissen, hoofdpijnen, angsten, depressies, allergieën, concentratie- en geheugenstoornissen, temperatuurverhogingen en darmklachten. Deze aandoening komt met name voor bij vrouwen in de leeftijdscategorie van 20 tot 60 jaar.

Vele tienduizenden Nederlanders lijden in meer of mindere mate aan dit syndroom waarvoor nog geen eenduidige oorzaak is gevonden. Het ontbreken hiervan, in samenhang met het meestal gezonde uiterlijk van de fibromyalgiepatiënt en de normale bevindingen bij regulier bloedonderzoek, leidt vaak tot ontkenning van dit ziektebeeld door huisarts, specialist, bedrijfsarts, werkgever en niet in de laatste plaats de eigen omgeving.

Fibromyalgie wordt meestal geclassificeerd als een reumatische spieraandoening, omdat een van de meest voorkomende symptomen bij fibromyalgiepatiënten de chronische pijnlijke spieren zijn. Omdat we echter steeds meer te weten zijn gekomen over deze aandoening, wordt deze tegenwoordig vaker geclassificeerd als een vorm van het disfunctioneren van neurotransmitters. Neurotransmitters zijn chemische stoffen die door de hersenen worden aangemaakt om het lichaam te "vertellen" wat het moet doen. Bij mensen met fibromyalgie  blijkt er een abnormale productie van neurotransmitters en andere chemische stoffen aanwezig te zijn die niet alleen de gemoedstoestand en het slaappatroon beïnvloeden, maar ook de manier waarop pijn wordt beheerst en de functioneringswijze van het immuunsysteem. De fibromyalgiepatiënt ervaart een domino effect waarin het ene symptoom en het ontstaan ervan, van invloed is op een ander symptoom.

Fibromyalgiepatiënten zijn bijvoorbeeld niet in staat om in het diepe slaap stadium (delta-slaap) te geraken, waarin het lichaam veel chemische stoffen voor de heropbouw aanmaakt waardoor weefsels worden hersteld en de groei van deze weefsels wordt bevorderd. Groeihormoon, een van de meest overvloedige chemische stoffen voor de heropbouw, komt tijdens de delta slaap vrij en herstelt en bevordert de groeiweefsels. Omdat fibromyalgiepatiënten de delta-slaap nooit ervaren, hebben zij een laag groeihormoon gehalte. Dit resulteert in een onvermogen van het lichaam om zichzelf te herstellen.

Groeihormoon heeft een groot effect op het bindweefsel. Bindweefsel is het voornaamste herstelmechanisme in het lichaam en de chemie ervan regelt de afweer tegen ontstekingen en genereert vloeistoffen, inclusief witte bloedlichaampjes en anti-lichaampjes, om infecties te kunnen bestrijden. De bindweefsels van de fibromyalgiepatiënt worden stijf en gespannen, wat wordt veroorzaakt door een slechte aan- en afvoer van vloeistoffen door deze weefsels. Door congestie worden de circulatie en de neurale transmissie nadelig beïnvloedt, waardoor de spieren en de omringende organen in een constante gespannen toestand verkeren.  Dit gebied van verhoogde contractie en verminderde circulatie veroorzaakt een opeenhoping van afvalstoffen, de zogenoemde  tenderpoints. Constante gespannenheid van de spieren in combinatie met het onvermogen om in de diepe herstellende slaap te geraken, zijn er de oorzaak van dat de fibromyalgiepatiënt niet alleen hevige pijnen ervaart op deze gevoelige plaatsen, maar ook algehele uitputting. Als u alles met elkaar in verband brengt, wordt het bestaande domino effect duidelijk.

Mogelijke symptomen    

- Algemene spierpijnen
- 's Ochtends gevoel van neerslachtigheid
- Gevoel niet goed geslapen te hebben
- Ochtendstijfheid
- Hoofdpijn die lijkt op migraine
- Gewrichtspijnen
- Depressiviteit
- Allergische reacties
- Vermoeidheid
- Veelvuldige diarree

- Gezwollen blaas
- Pijnlijke menstruatie
- Verlengde menstruatie
- Zichtbaar gezwollen handen, voeten en gezicht
- Gevoel van gezwollen handen
- Misselijk gevoel
- Zwakke aandrang
- Onregelmatige hartkloppingen
- Gevoel van kriebelen, prikkelen of doofheid in de handen
- Verhoogde lichaamstemperatuur
- Rugpijn

- Verhoogd koudegevoel (gedeeltelijk paars verkleuren van handen en voeten)
- Verminderd libido
- Hoorproblemen/ruisen/fluiten in de oren
- Droge slijmvliezen van de ogen en de mond
- Droge slijmvliezen in de vagina
- Krampachtige pijn in het onderlijf
- Angst- en paniekgevoelens
- Vergeetachtigheid
- Vluchtig uitvallen van het gezichtsvermogen
- Ontsteking van het keelslijmvlies
- Problemen met de luchtwegen, hoestprikkels
- Haaruitval

- Verstopping, moeilijke ontlasting
- Pijngevoel, soms al bij aanraking van de huid
- Meer gevoeligheid voor geruis, luider horen van geruis
- Voortdurende pijnlijke drang tot stoelgang of urineren
- Weergevoeligheid
- Moeilijker urineren met meer weerstand
- Meer zweetafscheiding, in combinatie met een penetrante geur
- Branderig gevoel van de huid, bijv. bij de wangen (richting oren)
- Druk en benauwdheid op het hart
- Eczeem/huiduitslag
- Heesheid
- Algemene allergieën
- Duidelijker aftekening van de aderen
- Tremor (trillen van de handen)
- Waterophopingen, met name 's ochtends in gezicht en handen
- Hevig kriebelen in de benen
- Toename van gewicht overdag tot 2 kg (dit verdwijnt 's nachts)

Opmerking: Niet alle genoemde symptomen hoeven aanwezig te zijn en ook worden niet alle symptomen door fibromyalgie alleen veroorzaakt.  Al deze symptomen treden in de regel niet gelijktijdig op en niet alle mensen met fibromyalgie hebben dezelfde symptomen.

Mogelijke oorzaken

De meeste deskundigen op dit gebied zijn van mening dat fibromyalgie door meerdere factoren wordt bepaald. Zo kan bijvoorbeeld een darminfectie aanleiding geven tot voedselovergevoeligheid en een verzwakking van het immuunsysteem. De verzwakking van het immuunsysteem leidt dan weer tot een grotere gevoeligheid voor infecties. Schimmelinfecties, met name de candida Albicans schimmelinfecties komen erg veel voor bij fibromyalgiepatiënten.

Het prikkelbare darmsyndroom (spastische darm) is ook een bekend en veel voorkomend verschijnsel. Ook komt reuma vaak in het voorgeslacht voor. Vaak blijkt dat een merendeel van de fibromyalgiepatiënten last hebben van virale belastingen. Veel voorkomende virussen zijn het pfeiffervirus en het herpesvirus. Vaak zijn het "oude" virussen die nog steeds aanwezig zijn in het lichaam maar niet meer traceerbaar middels regulier bloedonderzoek.

Veel voorkomend  zijn ook bacteriële belastingen waaronder de tekenbeetbesmetting (= ziekte van Lyme). Veel fibromyalgiepatiënten lopen, vaak zonder dat ze dit zelf weten, rond met een tekenbeetbesmetting.

Meer en meer deskundigen veronderstellen dat fibromyalgie mede ontstaat door toxische overbelasting en verzuring. Als de lever niet meer in staat is zijn gifstoffen te verwijderen, worden deze opgeslagen in de spiervezels en het bindweefsel, wat voor de fibromyalgiepatiënt veel klachten kan veroorzaken.

Ook ervaren fibromyalgiepatiënten chronische stress. Relatieproblemen maar ook problemen uit het verleden kunnen daarbij een rol spelen. Fibromyalgie openbaart zich vaak na een periode van langdurige stress. Doordat chronische stress vaak "diep" in het onderbewuste systeem aanwezig is kan hierdoor een slaapprobleem ontstaan. De fibromyalgiepatiënt komt dan ook vaak volkomen verstijfd uit bed.  Een verklaring kan zijn dat tijdens de slaap het onderbewustzijn nog steeds bezig is met het verwerken of herbeleven van de (emotionele) problemen uit het verleden. Van een herstellende diepe slaap kan dan ook geen sprake zijn.

Diagnose

Het stellen van de diagnose fibromyalgie is een complex proces aangezien de symptomen bij veel andere aandoeningen voor kunnen komen. Er is momenteel geen test of bloedonderzoek voorhanden om fibromyalgie vast te stellen en ook op röntgenfoto's is er niets te zien. Vaak wordt de diagnose fibromyalgie mede gesteld op basis van uitsluitsel. Mensen met fibromyalgie hebben vaak een hele zoektocht achter de rug voordat ze met zekerheid weten dat hun klachten fibromyalgie genoemd mogen worden.

Aanvankelijk start u met uw klachten bij de huisarts. Deze zal in eerste instantie pijnmedicatie uitschrijven. Uiteindelijk zal u worden doorverwezen naar een reumatoloog die een reeks van onderzoeken uit zal laten voeren. Voor het stellen van de diagnose fibromyalgie, zijn er afspraken gemaakt over specifieke criteria die moeten uitmaken of iemand fibromyalgie heeft. In 1990 ontwikkelde het American College of Reumatology (ACR) criteria voor de classificatie van fibromyalgie:

Het betreft hier:
• Chronische pijn en / of stijfheid, ten minste drie maanden aanwezig, op drie of meer plekken in het lichaam, zowel boven als onder de taille, zowel links als rechts in het lichaam
• Het hebben van pijnpunten (11 of meer van de 18), zogenaamde tender points, op afgesproken plaatsen.

Om de diagnose te stellen zal uw arts aan de hand van uitgebreide vragen uw klachten in beeld brengen. Ook zal de arts een lichamelijk onderzoek uitvoeren. Daarnaast zal er een aantal onderzoeken plaatsvinden om uit te sluiten dat de pijnklachten door een ander aandoening of ziekte worden veroorzaakt. Zo kan bloedonderzoek bloedarmoede, ijzertekort, schildklier-afwijkingen, auto-immuunziekten en bepaalde infecties aan het licht brengen. Nogal wat fibromyalgiepatiënten hebben darmklachten. Ontlastingsonderzoek om infecties met parasieten en bacteriën op te sporen is dan ook vaak aan te raden. Een zeer groot aantal fibromyalgie-patiënten heeft in meer of mindere mate last van voedselovergevoeligheid. Voedselintolerantie is moeilijk aan te tonen met de gebruikelijke onderzoeksmethoden. Testmethoden als IgE/IgG4-onderzoek en/of de zogenaamde cytotoxische test zijn zeer geavanceerde bloedtesten om deze intoleranties of allergieën wel aan te tonen. Niet zelden is er sprake van een stoornis in de bloedsuikerregeling (hypoglycemie). Deze kan zich uiten in klachten als trillerigheid, zweten, angsten, geestelijke verwardheid, zwaktegevoel en een onbedwingbare behoefte om zoetigheid te nuttigen. Overige nuttige tests zijn o.a. bepaling van de sterkte van het immuunsysteem, haaranalyse en bloedonderzoek om de kwaliteit van de leverontgiftingsfunctie vast te stellen. Meer en meer deskundigen veronderstellen dat fibromyalgie mede ontstaat door toxische overbelasting. Als de lever niet meer in staat is gifstoffen te verwijderen, worden de gifstoffen opgeslagen in de spiervezels en het bindweefsel, wat forse vermoeidheidsklachten en pijn veroorzaken kan

Uit natuurgeneeskundig onderzoek is gebleken dat het merendeel van de fibromyalgiepatiënten lijden aan de schimmelinfectie candida albicans. Ook wordt een relatie verondersteld met het epstein-barr-virus, behorend tot de groep van pfeiffer en herpesvirussen.  De meeste fibromyalgiepatiënten hebben dit virus ooit gehad. Er blijkt in de praktijk ook een enorme overlap van het klachtenpatroon van "de gemiddelde" fibromyalgiepatiënt te bestaan in vergelijking tot diegenen die lijden aan het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS/ME). Een patiënt met CVS/ME heeft net als de fibromyalgiepatiënt te kampen met abnormale vermoeidheid en een verhoogde pijngevoeligheid. Echter, bij fibromyalgie staan pijnklachten voorop en bij CVS/ME is vermoeidheid de belangrijkste klacht. 

Behandelingsmogelijkheden

De meest voorkomende klachten (pijn - vermoeidheid - slaapstoornissen - stijfheid) kunnen verminderen met een aantal behandelvormen die, al dan niet in combinatie met elkaar, ervoor  kunnen zorgen dat de fibromyalgiepatiënt beter met de klachten om zal kunnen gaan. Echter, geen twee mensen met fibromyalgie zijn hetzelfde. Dit betekent dat ook de behandeling bij iedereen weer anders zal zijn. Vaak is het gewoonweg uitproberen de enige manier om vast te stellen of deze enig effect heeft. 

 • Pijnstilling. Aangezien er geen eenduidige oorzaak bekend is bestaat er geen regulier medicijn waarmee fibromyalgie genezen kan worden. Pijnstillers, zoals paracetamol, worden het meest voorgeschreven maar halen hooguit de scherpe kantjes van de pijn af. Ook anti-depressiva worden vaak voorgeschreven. 

• Oefeningen verbeteren de lichamelijke conditie en het uithoudingsvermogen. Zij zijn tevens belangrijk om de dagelijkse inspanningen beter te leren doseren. Deze oefeningen (aquagym, zwemmen, fietsen, wandelen) dienen echter steeds naar eigen vermogen te worden aangepast. Vandaar dat ze in het begin het best individueel worden uitgeoefend en bij voorkeur onder begeleiding van een deskundige. 

• Ontspanningsoefeningen kunnen helpen om de verschillende stresssituaties beter te controleren. 

• Leefwijze. Bewust leven, op tijd gas terug nemen en reële eisen stellen, dragen in positieve zin bij aan het omgaan met fibromyalgie. 

• Voeding. Een belangrijke plaats in de behandeling moet worden ingenomen voor voeding. Wie zijn klachten wil verminderen, vermoeidheid te lijf wil gaan en meer energie wil opdoen, moet aandacht gaan besteden aan gezonder eten. Het kan heel verstandig zijn om je eetgewoonten met een voedingskundige te gaan be­spreken. Maar ook zonder het advies van een deskundige is het niet moeilijk om betere eetgewoonten aan te gaan nemen. 

Voeding 

Veel deskundigen veronderstellen dat fibromyalgie mede ontstaat door "verzuring". Als het lichaam te weinig zuren kan afvoeren via de uitscheidingsorganen (lever, nieren, longen en huid) stoot het bloed het teveel aan zuren af naar de omliggende weefsels zoals spieren, pezen, onderhuids bindweefsel en de gewrichten. Er is dan sprake van weefselverzuring met alle herkenbare gevolgen van dien. 

Door voor een gezond voedingspatroon te gaan kiezen zul je het lichaam minder gaan belasten en zal het beter gevoede lichaam zich sneller gaan herstellen. Bedenk ook dat het lichaam continu in ontwikkeling is. Er worden voortdurend cellen afgebroken en opgebouwd. Voor beide processen zijn veel gezonde voedings­stoffen nodig. Als het lichaam zijn werk goed kan doen, de vertering goed verloopt, voel je je ook beter. De onderstaande richtlijnen zijn van algemene aard. Voor een voedingspatroon op maat, bijvoorbeeld in het geval van een voedselallergie, verwijzen we je naar een deskundige. 

-Eet drie maaltijden per dag, eventueel met (gezonde) tussendoortjes.

-Begin de dag met een goed ontbijt, bijvoorbeeld mueslie met yoghurt (biogarde), voeg wat lijnzaad toe en eventueel fruit. 

-Sla geen maaltijden over, anders ontstaat de drang naar slecht suikerrijk voedsel.

-Zorg voor voedzame tussendoortjes, zoals fruit en rauwe groentes, vruchten- en groentesap, noten en zaden.

-Neem de goede koolhydraten, zoals fruit, groentes en volkoren granen (bruine rijst is uitstekend).

-Wees zeer matig met dierlijke, verzadigde vetten (vlees, melkproducten, cacao, sauzen, snacks en koekjes). Het liefst dus helemaal vermijden. Onverzadigde vetten, zoals olijfolie en lijnzaadolie  zijn prima.

-Vermijd het gebruik van varkensvlees, rood vlees, worst en andere vleesconserven. Die laatste bevatten veelal geur-, kleur- en smaakstoffen, smaakveersterkers en conserveringsmiddelen.

-Neem voldoende eiwitten. Goede bronnen zijn: kip, kalkoen, vis (tonijn, makreel, haring, sardientjes en zalm), bonen en peulvruchten (erwten, bonen).

-Eet voldoende vezels in de vorm van fruit, groentes, granen en peulvruchten.                                      

-Vermijd het gebruik van suiker en suikervervangers.

-Vermijd melk (koemelk) en kaasproducten. De zure melkproducten (Biogarde, yoghurt en karnemelk) zijn overigens wel prima. Geitenkaas en schapenkaas zijn prima

-Kijk naar toevoegingen op etiketten. Smaakstoffen, kleurstoffen en conserveringsmiddelen worden vaak aangegeven met E-nummers. Vooral E621 tot en met E624 zijn zeer slecht  bij fibromyalgie.

-Junkfood en snacks bevatten schadelijke toevoegingen. Vermijd ze!

-Vermijd geraffineerd (witmeel) en bewerkt voedsel. Voedsel in blikken, potten en pakjes bevat meestal toevoegingen. Vers voedsel bevat geen toevoegingen.

-Vermijd cafeïne, chocolade, cola, alcohol en roken. Ze zijn erg slecht voor mensen met fibromyalgie.

-Drink 1 liter water per 30 kg lichaamsgewicht per dag om het lichaam goed te zuiveren. Het drinken van een goede ontzuringsthee is zeer aan te raden (tip: 7x7 ontzuringsthee)

-Beperk het gebruik van keukenzout. Zeezout is een beter alternatief.

-Ook het innemen van extra voedingsstoffen in de vorm van een voedingssupplement mag je  beschouwen als een belangrijke extra maatregel. 

Voedingssupplementen

Voedingssupplementen zijn in feite tabletten of capsules die een geconcentreerd gehalte bevatten van stoffen die in geringere hoeveelheid ook in de voeding voorkomen. Dit kunnen zijn: vitamines, mineralen, aminozuren, kruiden, vetzuren, enzymen of andere (natuurlijke) substanties. 

De juiste voedingssupplementen kunnen, mits in een optimale dosering toegediend, tot een belangrijke verbetering in de gezondheidstoestand leiden. Dit effect wordt mede teweeggebracht doordat eventuele tekorten worden opgeheven, het immuunsysteem wordt geactiveerd en de energieproductie in de cellen verhoogd wordt. 

Verschillende studies hebben aangetoond dat de hedendaagse voeding niet alleen armer is geworden aan essentiële voedingsstoffen in vergelijking met vroeger, maar ook dat de hedendaagse mens vaak minder goed in staat is om die essentiële voedingsstoffen in zijn lichaam op te nemen. Om al deze redenen mag je het innemen van extra voedingsstoffen in de vorm van voedingssupplementen zeker beschouwen als een belangrijke extra maatregel naast het eten van gezonde voeding. 

Naast het mineraal magnesium malaat zijn er tal van andere specifieke natuurlijke stoffen die een belangrijke rol kunnen spelen zoals daar zijn: MSM®, Chondroitinesulfaat, Druivenpitten extract, Witte wilgenbast, Vitamine C, Valeriaan en Bromelaïne. Gebruik bij voorkeur een combinatie van al deze natuurlijke bestanddelen. 

De firma Venamed (www.venamed.nl) heeft zich gespecialiseerd in natuurlijke supplementen voor deze conditie.

jah! ik werk in de zorg heb met veel zieke mensen te maken met vervelende aandoeningen,

ieder huisje heeft zijn kruisje en dit kruisje is van mij, ik heb deze aandoening al sinds mijn elfde levensjaar, dit is alleen pas in 2008 aan de orde gekomen.

kan er best mee leven en mee werken!

ben alleen altijd moe, hoofdpijn, bijna alle symthomen eigenlijk,

soms zit ik er ook wel is door heen, maar ik krijg kracht van mijn werk, waarom?

omdat ik in mijn omgeving vaak niet begrepen wordt, daarom vind ik het zoooo belangrijk dat mijn clienten wel begrepen worden, mijn clienten weten niet dat ik aan deze aandoening lijd, want jah dat is niet hun zorg, mijn zorg is hun zorg!

maar toch wil ik dit wel weer aan de orde brengen omdat er meer mensen last van hebben als wij denken!!!!!

neem deze mensen serieus het is echt verdomde vervelend en moeilijk te begrijpen!

liefs amanda

hallo allemaal!!!!

Ik heb een hektische tijd achter de rug!!!

het bedrijf waar ik voor werkte de nieuwe zorg thuis, is helaas failliet!!!!!!

het uitzendburaue wat daarbij hoord source flex care helaas ook!!!!!

dus een tijd van geen loon, maar wel door werken want jah we hebben met mensen te maken

die we niet zomaar kunnen laten ziteen zonder zorg!!!

gelukkig na al die onzekerheid dinsdag uitsluitsel gekregen gedeelte drenthe waar ik onder val is overgenomen door zorg groep drenthe, gister daar geweest en het lijkt allemaal goed,

kwam er toch blij maar met een dubbel gevoel vandaan,

het team het werk met de clienten blijft eerst allemaal het zelfde!

pfff alleen een andere organisatie!!!!!

mijn stage wat ik in zwolle loopte vervalt dat gedeelt is overgenomen door beter thuis wonen, en we zijn dus geen 1 meer!

ze nemen me opleiding over alleen dus een andere stage plek daar dus even op wachten,

maar dat is gelukkig het alle ergste niet!!!

Nou vandaar dus druk druk druk!!!!!!

hebben jullie ooit met zo iets te maken gehad?????

stoma

Een stoma is een kunstmatige uitgang voor ontlasting of urine. Een colostoma (colon = darm) is een uitgang van de darm in de huid van de buik. Het moet worden aangelegd wanneer de ontlasting het lichaam niet langs de natuurlijke weg kan verlaten. Wanneer de ontlasting het stoma verlaat, moet dit worden opgevangen. Daar zijn speciale opvangmaterialen voor en methoden om het opvangen van de ontlasting te reguleren. Het is belangrijk om te weten, dat met een stoma de ontlasting niet meer opgehouden kan worden. Dat is onder normale omstandigheden wel mogelijk dankzij de sluitspier van de anus.

Een stoma kan tijdelijk zijn of blijvend. Een tijdelijk stoma wordt bijvoorbeeld aangelegd om een darmdeel rust te geven, een blijvend stoma bijvoorbeeld wanneer de hele dikke darm moet worden weggehaald.

Een stoma kan dubbelloops zijn of eindstandig. Een dubbelloops stoma heeft twee openingen naast elkaar. Uit de ene opening komt de ontlasting, uit de ander alleen slijm (afkomstig van het slijmvlies van de darm). Een tijdelijk stoma is nogal eens dubbelloops. Een eindstandig stoma heeft één opening.

Een stoma kan aangelegd worden op de dunne darm. Dan wordt het een ileostoma genoemd. Een stoma op de dikke darm is een colostoma. Een ander soort stoma is de nefrostoma welke in de nier wordt aangebracht voor de afvoer van urine.

respect voor de mensen met een stoma,

want wat moeilijk moet dat zijn!!!!